Bas gitar çalışırken belirli bir noktadan sonra ilerlemenin yavaşladığını hissetmek oldukça yaygın bir deneyimdir. Bu his, genellikle gerçek bir duraklamadan değil, ilerlemenin artık daha küçük ve fark edilmesi zor adımlarla gerçekleşmesinden kaynaklanır.
Sabırsızlık, çoğunlukla kısa vadeli beklentilerle uzun vadeli gerçeklik arasındaki uyumsuzluktan doğar. Bir tekniği birkaç haftada tam anlamıyla oturtmayı beklemek, çoğu zaman gerçekçi değildir; enstrüman öğrenimi doğası gereği kademeli ve zaman zaman düzensiz ilerleyen bir süreçtir.
Bu dönemlerde motivasyonu korumanın en etkili yollarından biri, ilerlemeyi kısa vadeli değil, birkaç haftalık veya aylık aralıklarla değerlendirmektir. Bir ay önce zor gelen bir egzersizin şimdi daha rahat çalınabildiğini fark etmek, günlük karşılaştırmalarla görülmeyen ilerlemeyi somutlaştırır.
Çalışma seansını kaydetmek de bu konuda yardımcı bir araçtır. Telefonla kısa bir kayıt alıp birkaç hafta sonra dinlemek, kulağın günlük çalışmada fark etmediği gelişimi net şekilde ortaya koyar. Bu basit alışkanlık, sabırsızlık dönemlerinde motivasyonu yeniden canlandırabilir.
Eğitmenlerimiz, kursiyerlerin bu tür dönemlerden geçtiğini fark ettiğinde, çalışma planında küçük değişiklikler önererek süreci tazelemeye yardımcı olur. Bazen sadece farklı bir parça ya da yeni bir teknik üzerinde çalışmak, motivasyonu yeniden yükseltmek için yeterli olabilir.